medcezir

MedCezir

metrook ⋅ Kasım 20, 2007 ⋅  Email this post ⋅  Print this post ⋅ Yorum Yapın

Ben yazı yazmayı unutmadım. Ancak konuşurken daha çok konsantre olabiliyorum. Konuşmak tek başına yapmış olduğum bir eylem değil. Karşımda beni dinleyen veya en azından dinliyor gibi gözüken bir kişi bulunuyor. Yazarken ise kağıda veya klavyenin tuşlarına bakıyorum. Konuşmak bir kayıt cihazı eşliğinde olmadığı taktirde kalıcı değil ama yazı yazdığınız her neresi olursa olsun yazdıklarınızı tekrarlayabildiğiniz, tüm kelimelerin yerleşimlerini ve sıralarını, aralarındaki ilişkileri görebildiğiniz bir ortam. Aslında bir de o yüzden yazı yazmak önemli kendinize bir bakış atmak adına. Bu yazı üçüncü tekil ve dahi çoğul şahısların seyrine açık bir ortama nakledilirse sizin de seyredilebileceğiniz bir ortam aynı zamanda. Ama her ne olursa olsun konuşmanın pabucuyla oynamamak lazım. Yazmak ve konuşmak birbirlerinin yerini alması gereken iki farklı eylem değil.

Aklıma nedense yazmak ve sosyalleÅŸmek arasında bir bağıntı geliyor. Bu iki kelimenin aklımın bir köşesinde karşılıklı baÄŸdaÅŸ kurmasını saÄŸlayan sebep “yazar” durumları olabilir mi? - Bu arada belirtmeliyim ki sosyalleÅŸme kiÅŸilerin diÄŸer kiÅŸilerle (buna halk diyebiliriz belki, hatta bir kısım arkadaÅŸlar) olan iletiÅŸimine yapılan bir atıftır - Evet yazarlar bana genellikle kendileriyle konuÅŸmayı seçen insanlar olarak gelir. ÇoÄŸu zaman bu durum a-sosyallik olarak ifade edilir. -Bu kelimeyi hiç sevmiyorum. Bir zamanlar beni de asosyal diye yorumlamıştı kimi kiÅŸiler. Peki ben yazar mıyım? deÄŸilim. Ama yazar olmayan hatta asosyal bile sayılamayacak lakin asosyal nitelendirmelerine konu olacak kiÅŸiler yaşıyor aramızda. Birisi benim gerisi nerede? - Ancak yazarlar derken elbette yazı yazanlardan bahsediyorum. Yazı yazarken dışıyla deÄŸil içiyle haberleÅŸenlerden. Acaba içiyle haberleÅŸme eylemi bu asosyal algılamaya yataklık edebilir mi? Hızlıca toparlarsak konuÅŸmak için en azından bir kiÅŸi bulmak lazım gelir ancak yazmak tek başına yapılan bir eylemdir.

Bir de irdelenmesi gereken “Kendi kendine konuÅŸma”, “Birisiyle konuÅŸuyormuÅŸ gibi yazma”, “Birisiyle yazarak konuÅŸma” durumları var. Birisiyle konuÅŸuyormuÅŸ gibi yazmak bir nevi kendi kendine yazmak eylemidir. Olay kağıt üzerinde gerçekleÅŸtiÄŸi için kendi kendine konuÅŸma hükmü içermez. Birisiyle yazarak konuÅŸma ise yine konuÅŸma olarak deÄŸerlendirilebilir. Çünkü olay en az iki kiÅŸiyle gerçekleÅŸmekte ve iletiÅŸim amaçlı yapılmaktadır. Aslında düşündükçe içinde konuÅŸmak ve yazmak geçen bir çok alternatif durum sıralanabilir. BaÅŸkasıyla konuÅŸurken kendi kendine konuÅŸmak gibi. Ancak altını çizmek istediÄŸim husus kendi kendiyle konuÅŸmak ve ÅŸimdi ekleyeceÄŸim baÅŸkasına yazmak eylemi. Düşündükçe durum içinden çıkılmaz bir hal alıyor. Hepsine birden yetiÅŸemiyorum. Mesela kanımca ben baÅŸkasına yazıyorum. Ama kime yazdığımı da bilmiyorum. Ama bu yazı baÅŸkasının okuması için yazılıyor. Bu durumu bilmek beni sınırlandırıyor elbet. Peki ben kendime yazabilir miydim? Hani başına merhaba sevgili günlük gibi bir cümle ekleyip, bi ÅŸekilde baÅŸkalarının da ÅŸahit olduÄŸu yazılar gibi. Evet bence böyle bir ÅŸey olabilir. KonuÅŸmak eyleminin yazma versiyonu. Genellikle yalnız dertleÅŸme eylemlerinde. O anlık veya her daim yokluk.

Yazımıza 3 gün sonra kaldığımız yerden devam ediyoruz. Yazı uzadıkça yazılması zor oluyor. Halbuki konuÅŸma baÅŸlar ve biter. KonuÅŸan kiÅŸilerin birisinin devam edemez duruma gelmesi o kadar da uzun sürmez, süremez. Nerde kalmıştık diyerek aradan 3 gün geçtikten sonra konuÅŸmaya devam edemezsiniz. Yazı .. Yazı bekleyebilir mi? Kimbilir belki evet belki hayır. Aynı derede iki defa yıkanılmaz örneÄŸinden yola çıkarak aynı ruh haliyle bıraktığınız yerden devam etmeniz pek olanaklı deÄŸildir. Lakin hikayeler, ÅŸiirler, romanlar tek oturumluk eserler midir? Bir müsamahası var yazının size tanıdığı. Med-Cezir sonrası aynı kum taneciklerine ayağınızı basmanız her ne kadar zor olsada sahil aynı sahil. Sizin durumunuz biraz kum tanecikleri… Hem insan canım.. Aynı ses tonuyla ne kadar ÅŸarkı söyleyebilir? Haliyle yazılar da insanlar kadar olur, gelmeseniz de beklerler. Okumasanız da dururlar…