Dünyaya büyük bir kargaşa ve mutsuzluk hâkimdi. Çok fazla gürültü vardı. Ortalık toz dumandı. Göz gözü görmüyordu. Adam yolda sakince yürüyordu. Gitgide yavaşladı ve durdu. Otuz yaşındaydı. Olabildiğince sessiz ve sakin fakat üzüntülü bir ses çıktı iki dudağı arasından: h e y h a t ! Kimse duymadı. Adam sakince oturdu yere. Sonra aynı sakinlikle sağ yanına yattı. Ve öldü.
Yorumlar
“Heyhat!” için Yorum Yok
Yorum Yapın